Advantix

Teken zijn kleine, spinachtige diertjes, die bloed zuigen bij verschillende dieren. Afgezien van het feit dat het aantreffen van een teek op uw hond zeer onaangenaam is, kunnen teken ook vervelende ziekten veroorzaken. Daarom is het verstandig om teken snel en correct te verwijderen, en desnoods uw hond te behandelen om tekenbeten te voorkomen.

De cyclus van de teek.

De teek die in Nederland het meeste voorkomt is Ixodes ricinus, een zgn. harde teek. Een andere teek, die voorheen alleen in Zuid-Europa voorkwam, Dermacentor reticulatus, is waarschijnlijk door vakantiegangers in Nederland geїntroduceerd. Door het veranderende, warmere klimaat, kan deze teek ook in Nederland overleven, en ondervinden onze huisdieren ook last van deze harde teek.

Zowel de Ixodes- als de  Dermacentorteek hebben 3 gastheren nodig en hebben een levenscyclus die bestaat uit 4 stadia: ei, larve, nymfe en volwassen teek.

Uit de teken-eitjes komen larven. De larve zuigt bloed op de eerste gastheer. Vaak zijn de gastheren van de onvolwassen stadia kleine bosdieren, zoals muizen of vogels. Als de larve na de bloedmaaltijd is volgezogen, valt hij af en vervelt tot nymfe. De nymfe zoekt weer een gastheer en zuigt zich vol. Op de grond vervelt hij tot volwassen teek. De teek zoekt een grotere gastheer zoals een egel, ree, hond of mens. De volwassen teken paren en na de bloedmaaltijd laat het vrouwtje zich op de grond vallen, legt enkele duizenden eitjes en sterft.

Wanneer een larve, nymfe of teek een nieuwe gastheer zoekt, klimmen zij omhoog in lage gewassen, zoals struiken, bosjes en hoge grassen. Vanuit deze struikjes laten zij zich op een passerende gastheer vallen. Het is dan ook op dit soort plaatsen dat uw hond zeer gemakkelijk teken kan oplopen.

Ziekten die worden overgebracht door teken.

Een mens of een hond wordt niet ziek van een tekenbeet op zich. Wanneer een teek correct verwijderd wordt, kan er hoogstens een lokale reactie ontstaan in de vorm van een kleine ontsteking/irritatie.
Het probleem is echter dat een steeds groter deel van de teken een ziekteverwekker met zich meedraagt, die na de bloedmaaltijd in de mens of het dier terecht kan komen.

Borreliose: De Ixodes-teek kan de ziekteverwekker Borrelia burgdorferi bij zich dragen. Borrelia veroorzaakt de ziekte van Lyme (Lyme´s disease of borreliose). De teek kan zowel mens als dier besmetten.
Borreliose geeft bij de hond enkele dagen na de tekenbeet “griepachtige” verschijnselen: koorts, lusteloosheid en afwezigheid van eetlust. Enige tijd hierna kan de hond kreupel worden. Deze kreupelheden kunnen wisselen van localisatie, d.w.z. de ene dag is de hond bv. kreupel aan een achterpoot en enige tijd later kan de hond kreupel zijn aan een voorpoot. Mocht een hond vage klachten hebben enige tijd na een tekenbeet, meldt u dit dan aan de dierenarts!
De behandeling van borreliose bestaat uit de toediening van antibiotica. Mocht de ziekte echter onopgemerkt en/of onbehandeld blijven, dan kan de hond voor de rest van zijn leven ernstige kreupelheids- en pijnklachten houden.

Babesiose: De Dermacentor-teek kan de parasiet Babesia canis bij zich dragen. Deze parasiet nestelt zich in de rode bloedcellen van de hond, nadat de hond door de teek is gebeten. De parasiet maakt de rode bloedcellen kapot, waardoor er massale haemolyse (= bloedafbraak) ontstaat. Dit veroorzaakt bij de hond koorts, sloomheid, benauwdheid, geelzucht en rood gekleurde urine. In de acute fase kunnen honden door bloedarmoede sterven. Wanneer de ziekte langzamer verloopt, kan ernstige schade ontstaan aan de nieren. Het is dus van groot belang deze ziekte tijdig te onderkennen en te behandelen, of liever nog: te voorkomen!

Ehrlichiose: De Dermacentor-teek kan ook besmet zijn met de parasiet Ehrlichia canis. Deze richt schade aan aan de witte bloedcellen en vaatwanden. In de acute fase uit Ehrlichiose zich in algehele malaise en bloedingsneigingen. De chronische vorm uit zich in wisselende koortsaanvallen, neusbloedingen, oedemen en bloedingen onder de huid, pussige neusuitvloeiing, bloedarmoede, gewrichtsaandoeningen etc.

Beter voorkomen……

Wetende dat teken heel vervelende en zelfs levensbedreigende ziekten kunnen overbrengen, kan een eigenaar beter proberen het aantal tekenbeten tot een minimum te beperken.

Controleer uw hond regelmatig op de aanwezigheid van teken. Wanneer de teek nl. wordt verwijderd binnen 24 uur nadat hij op de hond is gekomen, is het risico op een mogelijke besmetting erg klein. Het eenvoudigst is een teek te verwijderen met een zgn. tekentang. Hiervan zijn er verscheidene in de handel. Neem de teek goed vast, zo dicht mogelijk bij de huid van de hond. Draai dan net zo lang tot de teek los laat. Ontsmet het steekgaatje met bv. alcohol.

Verdoof de teek niet  met alcohol of olie voor het verwijderen! De teken schijnen dan meer speeksel in de hond te spuiten, waardoor de kans op besmetting met een ziekte groter wordt!

Om het risico op tekenbeten zo klein mogelijk te laten zijn, kunt u de hond behandelen met en middel tegen teken. Deze zijn er als Spot-on en als band.

Met de hond op vakantie?

Zoals boven beschreven, is er een aanzienlijke kans dat een hond in Nederland besmet wordt met een ziekte door een tekenbeet. In Zuid-Europa en het noorden van Afrika is deze kans echter nog veel groter. De meest veilige oplossing is uw hond thuis te laten. Wilt u toch uw hond graag meenemen naar “het warme zuiden” zorgt u dan zeker voor bescherming van uw hond tegen tekenbeten! Houdt u er rekening mee dat er in vakantiegebieden ten zuiden van Parijs een verhoogde kans is op geïnfecteerde tekenbeten!

Vliegen en muggen.

Wanneer u uw hond meeneemt naar Zuid Europa, loopt uw hond niet alleen de kans gebeten te worden door teken, maar ook door vliegjes en muggen.
Deze vliegjes en muggen kunnen ziekteverwekkers bij zich dragen, die ze tijdens een bloedmaaltijd op hun “gastheer” kunnen overbrengen.

Leishmaniasis:

Kleine zandvliegjes zijn de overbrengers van Leishmania infantum, een parasiet die voornamelijk voorkomt bij de hond, maar in zeldzame gevallen ook de mens kan besmetten.

Nadat het besmette vliegje heeft gestoken en bloed heeft gezogen bij de hond, blijft de parasiet in de hond achter. Deze verschuilt zich in verschillende organen.
De incubatietijd van Leishmaniose is gemiddeld 3 tot 18 maanden. De symptomen zijn: haaruitval rond ogen en snuit, gewichtsverlies ondanks een goede eetlust, ontstekingen van de huid en tenslotte brokkelige nagels.

De ziekte kan behandeld worden, maar is niet altijd 100% effectief. Honden kunnen na behandeling een terugval krijgen.
Daarom is het heel belangrijk bij een bezoek aan Zuid Europa uw hond te beschermen tegen de beten van de vliegjes. Dit kunt u doen door de hond een band om te doen die beschermt tegen vliegjes.

Hartwormziekte (Dirofilariose):

Binnen Europa is de mug Culex pipiens pipiens de overbrenger van de hartworm (Dirofilaria immitis) bij honden. De muggen die besmet zijn met de larfjes van deze worm komen voor in Zuid-Europa, met name in de landen rond de Middellandse Zee.

Doordat een besmette mug de hond bijt, komen de larfjes terecht in de hond. De larfjes maken een trektocht door het lichaam, tot ze tenslotte terecht komen in het hart en de kransslagaders, waar ze zich tot volwassen wormen ontwikkelen. De volwassen wormen produceren weer larfjes, die in het bloed terecht komen. Wanneer een mug bloed prikt, komen deze larfjes weer in de mug en kan deze mug weer een andere hond besmetten.

Een hartworminfectie bij de hond veroorzaakt klachten als hoesten, vermoeidheid, gewichtsverlies en ademnood. Door de grote hoeveelheid wormen die zich in het hart bevinden, kan het hart niet meer goed functioneren en zal vergroten. De infectie kan fataal aflopen.

Het is mogelijk om een hartworminfectie te behandelen, maar de medicamenten zijn niet zonder bijwerkingen en de wormen die sterven t.g.v. de behandeling kunnen thrombose van de longen veroorzaken. Aan de behandeling zou de hond dus ook kunnen sterven.
Ook hier geldt dus: beter voorkomen dan genezen.

Er zijn momenteel twee mogelijkheden om een hartworminfectie te voorkomen. De eerste is, door te voorkomen dat de muggen de hond steken (met druppels of een band). De tweede mogelijkheid is de hond te behandelen met een (worm-) middel dat de larven van de hartworm doodt, op het moment dat deze, na een muggenbeet, in de bloedbaan van de hond terecht zijn gekomen. Een dergelijk wormmiddel moet vóór, tijdens (afhankelijk van de duur van de reis) en ná de reis naar endemische gebieden ( = gebieden waar een kans op besmetting met hartworm bestaat) worden gegeven.

Voor informatie over vlooien: klik op het knopje "Vlooien" op de voorpagina van onze site.